Popularny muzyk i utytułowany piłkarz kandydatami do tytułu Honorowego Obywatela Lublina (SZCZEGÓŁY)

Krzysztof Cugowski – muzyk rockowy, współzałożyciel i wieloletni wokalista zespołu Budka Suflera oraz Władysław Żmuda – najbardziej utytułowany lubelski piłkarz, zostali kandydatami do tytułu Honorowego Obywatelstwa Miasta Lublin.

Honorowe Obywatelstwo Miasta Lublin nadawane jest uchwałą Rady Miasta. We wtorek (9.05) kandydatów pozytywnie zaopiniował Konwent Honorowych Wyróżnień, a projekty uchwał trafią na majową sesję Rady Miasta Lublin.

„Kandydaci zostali pozytywnie zaopiniowani przez Konwent Honorowych Wyróżnień, powołany na podstawie uchwały Rady Miasta Lublin z dnia 16 października 2008 r. w sprawie nadawania Honorowego Obywatelstwa Miasta Lublin” – mówi Katarzyna Duma, rzeczniczka prezydenta Lublina.

Miasto Lublin posiada obecnie 20 Honorowych Obywateli, w tym gronie znajdują się:

• Prof. Wiesław Chrzanowski,
• Prof. Andrzej Nikodemowicz,
• Dr Wanda Półtawska,
• Julia Hartwig,
• Rita Gombrowicz,
• Prof. Rocco Buttiglione,
• Prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski,
• Prof. Norman Davies,
• Ks. Arcybiskup Bolesław Pylak,
• Św. Jan Paweł II,
• Prezydent Miasta Lublin Marian Chojnowski,
• O. Hubert Czuma,
• Ks. Infułat Grzegorz Pawłowski,
• Prof. Giuseppe Guarnaccia,
• Ojciec Ludwik Wiśniewski,
• Ks. Prof. Andrzej Szostek,
• Tomasz Wójtowicz,
• Juliusz Machulski,
• Irena Hochman,
• Tadeusz Mysłowski.

Krzysztof Cugowski (ur. 30 maja 1950 w Lublinie) – wybitny polski muzyk rockowy. Wykształcenie muzyczne uzyskał w klasie fortepianu w Szkole Muzycznej, a następnie w Liceum Muzycznym w Lublinie. W 1969 r. założył zespół rockowy z nazwą Prompter’s Box – Budka Suflera. Od 1983 r. do 2014 r., do czasu zakończenia działalności zespołu, współpracował z Budką Suflera, koncertując w Polsce i za granicą.

Ma w swoim muzycznym dorobku 12 albumów studyjnych, 4 koncertowe i 5 składanek. Wśród nich znajduje się płyta „Nic nie boli tak jak życie”, która sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy, tym samym ustanawiając nadal niepobity rekord sprzedażowy polskiej fonografii.

Koncertował w najbardziej prestiżowych miejscach na całym świecie, m.in. w 1999 roku Budka Suflera wystąpiła w Carnegie Hall w Nowym Jorku, a w roku 2004 w studiu Village Recorders w Los Angeles nagrała część utworów na płytę „Jest”. W 2020 roku, kiedy obchodził podwójny jubileuszu 50-lecia pracy artystycznej i 70. urodzin, ukazał się podwójny album pt. „50/70 Moje Najważniejsze” z wyborem nagranych na nowo utworów Krzysztofa Cugowskiego z 50 lat działalności muzycznej.

Artysta został nagrodzony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla polskiej kultury, Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Tytułem Ambasadora Województwa Lubelskiego, Medalem Prezydenta Miasta Lublina, Angelusem Lubelskim, a także nagrodą polskiego przemysłu muzycznego Fryderyk ’97 w kategorii wokalista roku.

Władysław Antoni Żmuda (ur. 6 czerwca 1954 w Lublinie) – polski piłkarz, grający na pozycji obrońcy, reprezentant kraju, trener. Najbardziej utytułowany lubelski piłkarz, który w drużynie narodowej w latach 1973-1986 rozegrał 91 meczów, trener i nauczyciel wychowania fizycznego. Jedyny polski piłkarz, który brał udział w czterech Mundialach: w 1974, 1978, 1982 i 1986 roku, zdobywając dla Polski dwa brązowe medale mistrzostw świata oraz srebrny podczas Igrzysk Olimpijskich w Montrealu w 1976 roku.

Od urodzenia związany jest z Lublinem, w którym uczył się i stawiał pierwsze kroki w sporcie. Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 22 na Bronowicach, a następnie do Szkoły Podstawowej nr 11, gdzie w szkolnej reprezentacji został zauważony przez ówczesnego zawodnika Motoru Lublin, Stanisława Świerka. Od 1966 roku trenował w juniorskich drużynach Motoru, a w 1971 roku sięgnął z klubem po historyczny sukces, gdy Motor zdobył mistrzostwo Polski juniorów. W 1971 roku otrzymał powołanie do reprezentacji Polski U-18, z którą na mistrzostwach Europy U-18 w Hiszpanii zdobył brązowy medal. Rok później przeniósł się do grającej w Ekstraklasie Gwardii Warszawa, a potem reprezentował barwy kolejno Śląska Wrocław i Widzewa Łódź, z którymi trzy razy zdobywał mistrzostwo Polski.

Po mistrzostwach świata w 1982 roku, skorzystał z oferty włoskiej drużyny Hellas Verona, a potem amerykańskiego Cosmosu Nowy Jork. Następnie wrócił do Włoch, gdzie w barwach US Cremonese Cremona zakończył karierę jako piłkarz w 1987 roku.

Jest jedynym polskim zawodnikiem, który czterokrotnie reprezentował kraj na mistrzostwach świata i przez wiele lat był piłkarzem, który rozegrał najwięcej, bo aż 21 meczów na Mundialach. Po zakończeniu piłkarskiej kariery, rozpoczął działalność trenerską. W latach 1987-1989 trenował młodzież we Włoszech, a następnie w Turcji. W kolejnych latach był asystentem trenerów młodzieżowej reprezentacji Polski oraz pełnił rolę asystenta selekcjonera seniorskiej reprezentacji Polski, także na mistrzostwach świata 2002 w Korei Południowej i Japonii. Po tym turnieju został selekcjonerem reprezentacji Polski U-20, a w 2003 roku asystentem Pawła Janasa w seniorskiej reprezentacji Polski. W następnych latach prowadził kolejno reprezentacje Polski U-21, U-17, U-19 oraz U-20. W 2019 roku Władysław Żmuda został zaliczony do jedenastki stulecia Polskiego Związku Piłki Nożnej – na pozycji środkowego obrońcy. Odznaczony Srebrnym i Złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.