Mają wielkie serca. Dają dzieciom edukację, jedzenie i siebie. Studenci wyruszają na misję do Masajów

Pomoc liczona drobnymi gestami. Tak w skrócie można opisać to co robią dla słabszych i biednych. Przywracają wiarę w człowieka, oferują to co najcenniejsze, czas, serce, zainteresowanie, obecność dzieciom z ubogich krańców świata. Poznajcie Marti i Tomka mieszkańców Lublina o wielkich sercach

Zaczęło się całkiem niechcący – dwa lata temu, w 2021 roku, pojawiła się możliwość, żeby pojechać do sierocińca znajomych naszych znajomych. Od lat myśleliśmy o wyjeździe do jakiegoś kraju na misję – dotąd zastanawiałam się głównie nad Indiami. Nasza decyzja zapadła szybko i spontanicznie, po czym nastąpił szereg mniejszych i większych cudów – od otrzymania paszportu w ciągu 4 dni, po ogarnięcie na ostatnią chwilę potrzebnych szczepionek.

Polecieliśmy do Beaty i Thomasa Küsel, bohaterów, którzy w 2015 zbudowali sierociniec Dunia Ya Heri od zera wraz z grupą wolontariuszy. Beata jest polką, która zna tyle języków, że ich nie zliczę – włącznie z suahili – a jej mąż jest niemcem, który porzucił pracę na wysokim stanowisku i zmienił plany na całe życie, żeby wraz z nią prowadzi ten ogromny projekt. Prowadzą sierociniec, ale ich rola nie ogranicza się tylko do jego koordynowania — otaczają te dzieci niebywałą troską i traktują każde jak swoje. Ich sierociniec cały czas rośnie i dają dzieciom afrykańskim możliwości, o których niestety inne dzieci w tym regionie mogą tylko marzyć.

To cię zainteresuje:

• Kiedy zbierać borowiki, kurki i kanie? Kalendarz grzybiarza
• Grzyby w lasach rosną jak szalone! Wiemy, gdzie ich szukać koło Lublina
• Gdzie na grzyby lubelskie 2023?

Do naszych zadań należało nauczanie dzieci języka angielskiego (mam wykształcenie pedagogiczne oraz filologiczne) oraz budowanie (Tomek jest z wykształcenia inżynierem budowy). Każdego dnia prowadziłam zajęcia z każdą grupą wiekową – od wachanga, czyli maluszków, po nastolatków. Tomek zaś pomagał przy pracach budowlanych – budował chodniki na terenie sierocińca przed porą deszczową, żeby można było się przemieszczać, jak i wiele innych rzeczy.

Oprócz służenia w sierocińcu, dzięki wsparciu sponsorów, udało nam się zrealizować też parę projektów podczas swoich krótkich dwóch miesięcy w Tanzanii. Kupiliśmy komputery do szkoły podstawowej w naszej wiosce, bo do tej pory uczono dzieci informatyki dosyć niekonwencjonalnie – rysując myszkę oraz pulpit na tablicy kredowej. Drugim projektem był dach dla 9-osobowej rodziny, która zrobiła na nas ogromne wrażenie swoją pracowitością – szczególnie 70-letni mężczyzna, głowa domu, który pracował przez całe dnie. Projekt ten udało się zakończyc przed porą deszczową. Udało się też zasponsorować dwa lata edukacji trzech niezwykle zdolnych dziewczynek w wiosce, rok studiów teologicznych młodego mężczyzny, jak i potrzebne rzeczy materialne dla tamtejszych.

Czytaj także: Pełne koszyki, prawdziwy wysyp grzybów

Tym razem wybieramy się do Tanzanii jako studenci Wyższej Szkoły Teologiczno Humanistycznej w Podkowie Leśnej wraz z dyrektorem Instytutu Teologicznego, dr Adamem Grześkowiakiem oraz dr Iwoną Lewkowicz z Uniwersytetu w Białymstoku. Lecimy razem z grupą studentów z Friedensau, żeby przez 2,5 tygodnia przebywać pośród Masajów. Lecimy w zupełnie inny region Tanzanii, niż ostatnio – do Karao.

To cię zainteresuje:

• Weekend obfity w mandaty. Policjanci prowadzili działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa na drodzę
• Pogoda na dziś – czwartek 10.08. Pochmurno, z przelotnymi opadami deszczu
• Był tak pijany, że nie był w stanie dmuchnąć w alkomat

Tam została założona 10 lat temu szkoła adwentystyczna, w której poprzez edukację, nowoczesną klinikę i programy społeczne wdrażana jest pomoc masajom nie tylko w wyzwaniach codzienności, ale także w perspektywie długofalowych i głębokich zmian. A my chcemy w tych działaniach wesprzeć liderów projektu.

Masajowie to pół-koczownicze plemię, które ma wiele potrzeb – cały ich dobytek ogranicza się do niewielkiego stada kóz/krów, które ciężko w tych warunkach utrzymać przy życiu. Mieszkają w chatkach z gałęzi, gliny i niekiedy worków plastikowych. Ze względu na wysoką śmiertelność, nie uwzględniają narodzin dziecka aż do jego trzeciego miesiąca…

Pragniemy wyjść naprzeciw potrzebom Masajów zamieszkałym w Karao i dostarczyć nie tylko materialne dobra w postaci potrzebnego pożywienia i środków higienicznych, ale również edukację i wartości duchowe.

Jest tam potrzebne dosłownie wszystko – od jedzenia (ich całą dietę stanowi ugali – papka z wody, mąki kukurydzianej i soli; brakuje w tym miejscu owoców i warzyw), po każdy przedmiot, który jest częścią naszej codzienności.

Jak mówi nam Marti, najszybciej można pomóc poprzez zrzutkę, dzięki której wolontariusze, zrealizują różne projekty, będąc tam na miejscu. Jeżeli chcesz zrobić coś dobrego, dla obcych i słabszych osób, które nie mają tego co my masz do tego dobrą okazję. Wolontariusze wylatują czynić dobro w najbliższy wtorek.

Zrzutka Wolontariuszy na wyjazd do Masajów.: https://zrzutka.pl/z6s8cy

Wsparcie sierocinca Beaty i Thomasa Küsel:

Ich zrzutka: https://zrzutka.pl/6v7ppw