Krzysztof Żuk złamał ustawę antykorupcyjną. Wojewoda miał prawo wygasić mandat prezydenta Lublina

Wojewoda lubelski Przemysław Czarnek wydał w lutym 2017 r. zarządzenie stwierdzające wygaśnięcie mandatu prezydenta miasta Lublin Krzysztofa Żuka. Tym samym przychylił się do zarzutów CBA o złamaniu przez Żuka ustawy antykorupcyjnej.

Wbrew zakazowi pełniąc funkcję samorządowca (prezydenta Lublina – przyp. red) był jednocześnie członkiem rady nadzorczej spółki PZU Życie, od 1 stycznia 2014 r. do 21 stycznia 2016 r., i osiągnął z tego źródła ponad 260 tys. zł dochodów.

I tak w listopadzie 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, że Krzysztof Żuk naruszył zapisy ustawy antykorupcyjnej i przyznał rację agentom CBA i wojewodzie. Prezydent Lublina złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, lecz ten dzisiaj (poniedziałek 1 lipca) podtrzymał argumentację WSA. Wyrok jest prawomocny.

Kliknij w przycisk by zapoznać się z oświadczeniem prezydenta Lublina

Oświadczenie prezydenta do wyroku NSA

Oświadczenie prezydenta Lublina Krzysztofa Żuka

„Przyjmuję do wiadomości dzisiejszy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, oddalający moją skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 listopada 2018 r. Prawomocne wyroki sądów wymagają uszanowania, niemniej w żaden sposób nie zgadzam się z dzisiejszym orzeczeniem.

Pragnę zdecydowanie podkreślić, że dzisiejszy wyrok nie ma żadnych konsekwencji w stosunku do pełnionego przeze mnie mandatu Prezydenta Miasta Lublin, jak i poprzedniego mandatu minionej kadencji, którego postępowanie de facto dotyczyło. Sąd w dzisiejszym orzeczeniu podkreślił, że mandat wygasł na skutek zakończenia kadencji.

Wielokrotnie podkreślałem, iż Wojewoda Lubelski wydając zarządzenie zastępcze o wygaśnięciu mandatu Prezydenta oparł swoje ustalenia o niekompletne materiały przekazane mu przez Centralne Biuro Antykorupcyjne oraz podejmował wyłącznie działania zmierzające do potwierdzenia tez przedstawionych przez Biuro. Sądy obu instancji przeszły nad tym do porządku dziennego, prowadząc nie tyle sprawę w zakresie zbadania legalności zarządzenia zastępczego Wojewody Lubelskiego, co sprawę wygaśnięcia mojego mandatu, co jest sprzeczne z ustawowymi zadaniami sądów administracyjnych, które badają legalność aktów nadzoru nad działalnością komunalną.

Przypomnę, że oba wyroki, tj. WSA w Lublinie oraz dzisiejszy NSA, zapadły po wygaśnięciu mojego mandatu jako Prezydenta Miasta Lublin, uzyskanego w wyborach w 2014 roku. Sprawa sądowa nie miała więc jakiegokolwiek znaczenia po tym, jak mandat mój wygasł na skutek upływu kadencji i z tego powodu, postępowanie powinno zostać umorzone. Sądy administracyjne dokonały zatem kontroli legalności Zarządzenia zastępczego, które w momencie orzekania było nieskuteczne i niemożliwe do wykonania, czyli bezprzedmiotowe.

Do Rady Nadzorczej PZU Życie S. A. zostałem zgłoszony przez Ministra Skarbu Państwa jako reprezentant Skarbu Państwa. Jeśli nawet uznać, że obowiązujące wówczas przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne były nieprecyzyjne i mogły podlegać interpretacji, to sposób ich odczytywania potwierdziła nowelizacja ustawy z 29 marca 2019 r. Na jej podstawie wykreślono zapisy mogące budzić wątpliwości, na które wielokrotnie wskazywaliśmy w uzasadnieniach do składanych skarg.

Nowe brzmienie art. 6 ust. 1:
„Art. 6, 1. Zakaz zajmowania stanowisk w organach spółek, o których mowa w art. 4 pkt 1, nie dotyczy osób wymienionych w art. 2 pkt 1, 2, 3a, 3c i 6-JO, o ile zostały zgłoszone do objęcia takich stanowisk w spółce-prawa handlowego wskazane przez: Skarb Państwa, inne państwowe osoby prawne, spółki, w których udział Skarbu Państwa przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50% liczby akcji z udziałem Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego, ich związki; inne lub inne osoby prawne jednostek samorządu terytorialnego lub związek metropolitalny; osoby te nie mogą zostać zgłoszone wskazane do więcej niż dwóch spółek prawa handlowego z udziałem podmiotów zgłaszających wskazujących te osoby.”

Jak zatem nietrudno zauważyć, ustawodawca zrezygnował z nieprzystającego do realiów prawnych i budzącego kontrowersje interpretacyjne sformułowania: „spółki w których udział (…) przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50% liczby akcji” na rzecz: „spółek z udziałem” oraz zastąpił sformułowanie „zgłoszone” przez „wskazane”. Zmiany te wychodzą naprzeciw zarzutom co do problemów interpretacyjnych z regulacją art. 6 ust. 1 o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne podnoszonym przez moich pełnomocników. Jednocześnie zastąpienie szerszego sformułowania „zgłoszone” przez „wskazane” oznacza, że nie może być wątpliwości, że zgłoszenie mnie przez urzędującego Ministra Skarbu Państwa do udziału w Radzie Nadzorczej spółki PZU Życie spełniało wymogi uprzednio obowiązującej regulacji.

Nowelizacja ta potwierdza, iż wolą ustawodawcy było dopuszczenie do członkostwa w Radzie Nadzorczej takich osób jak ja w spółkach z udziałem Skarbu Państwa. W świetle zmiany przepisów prawa moje powołanie do Rady Nadzorczej PZU Życie S.A. nie budzi już żadnych wątpliwości. Czekamy na pisemne uzasadnienie wyroku.”